Καλέστε μας στο 6973.983920
#skinoshouses #kythera

Our Blog

News, updates & special offers

Άγιος Νικόλαος Κρασάς.Με το μάτι στο απέραντο γαλάζιο.

Του Ε. Π. Καλλίγερου

 

Ένα γραφικό εκκλησάκι των Κυθήρων βρίσκεται σκαρφαλωμένο πάνω σε ένα βράχο, λίγα μέτρα ψηλότερα από τη θάλασσα, στην περιοχή Μαύρος Βράχος ΝΔ της Μυρτιδιώτισσας.

Τα τελευταία χρόνια, όταν, με την επιμέλεια της επιτροπής της Μυρτιδιώτισσας, τσιμεντοστρώθηκε ο δρόμος προς το ναό η περιοχή προσελκύει πολλούς επισκέπτες για έναν ιδιαίτερο λόγο. Το ηλιοβασίλεμα από εκεί είναι υπέροχο και τύφλα να έχει η Σαντορίνη, όπως λένε οι λάτρεις του που το απολαμβάνουν με κάθε ευκαιρία.

Μέχρι λίγες δεκαετίες πριν στο εκκλησάκι έφταναν μόνο οι κυνηγοί, καθώς το μέρος είναι από τους καλλίτερους κυνηγότοπους. Τώρα και τα θηράματα είναι λίγα και ο τόπος εύκολα προσβάσιμος. Στον εσπερινό και στη γιορτή του Αγίου Νικολάου το Δεκέμβρη μαζεύεται αρκετός κόσμος.

Σύμφωνα με την παράδοση, ένας καπετάνιος ενός μικρού πλοίου φορτωμένου με κρασιά, ονόματι Νικόλαος Κασιμάτης (το όνομά του αναφέρεται στην αφιερωματική επιγραφή), κινδύνευσε να πνιγεί σε μεγάλη φουρτούνα και παρακάλεσε τον Άγιο της θάλασσας να τον σώσει και εκείνος θα κάνει ένα εκκλησάκι στη μνήμη του, εκεί, στον απότομο βράχο. Το τάμα του το άκουσε ο άγιος, το πλοίο σώθηκε και ο καπετάνιος, πιστός στον όρκο του, έχτισε το εκκλησάκι, αλλά, αντί για νερό που δεν υπήρχε για να κάνει τη λάσπη, χρησιμοποίησε κρασί από το φορτίο του πλοίου και για το λόγο αυτόν το εκκλησάκι ονομάστηκε Κρασάς. Ακριβής ή όχι η παράδοση αυτό λέει και το εκκλησάκι βρίσκεται εκεί από το 17ο αι.

 

Μερικοί έλεγαν παλαιότερα ότι, όποιος έμπαινε μέσα στο ναΐσκο ένοιωθε στα ρουθούνια του μία μυρουδιά κρασιού. Αν ξεφύγουμε λίγο από όσα αναφέρουν οι παραδόσεις, που για κάποιους λόγους μοιάζουν σε πολλά μέρη της χώρας μας, μπορούμε να αναφέρουμε λίγα πράγματα, χωρίς φυσικά να γνωρίζουμε αν όντως οι χτίστες χρησιμοποίησαν κρασί για να μαλάξουν τη λάσπη.

Πρώτον, το μέρος που είναι χτισμένος ο ναός είναι αρκετά πάνω από τη θάλασσα σε μέρος που δεν υπάρχει, ούτε χώρος, υποτυπώδης έστω, για να προσεγγίσει πλοίο ή βάρκα, ούτε οποιοδήποτε υποτυπώδες μονοπάτι για να ανεβάσουν επάνω βαρέλια και μάλιστα γεμάτα.

Δεύτερον, στο μοναδικό παλιό έγγραφο που αναφέρει το ναΐδριο, στον κώδικα του επισκόπου Νεκταρίου Βενέρη του 1697, αναφέρεται το εκκλησάκι ως εξωμόνιο, χωρίς να γίνεται αναφορά σε προσωνύμιο «Κρασάς», όπως γίνεται για άλλα ναΐδρια.

Και τρίτον, η παράδοση για χτίσιμο ναών με λάσπη, στην οποία αντί για νερό χρησιμοποιήθηκε κρασί, υπάρχει σε πολλά μέρη της Ελλάδος, χωρίς ασφαλώς αυτό να σημαίνει ότι τη μέθοδο αυτήν δεν την χρησιμοποίησαν σε πολλά μέρη. Είναι γνωστές αρκετές περιπτώσεις, αναφέρουμε δε χαρακτηριστικά τον Άγιο Γεώργιο τον Κρασά στα Νενητούρια της Χίου και την Κρασοπαναγιά στα Μέθανα.

Και τα δύο μέρη είναι ευχερώς προσιτά από τη θάλασσα, αλλά με μεγάλες δυσκολίες προσέγγισης από τη στεριά. Σίγουρα υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις. Όμως, αληθινή ή όχι η παράδοση δεν παύει να είναι παράδοση κι εμάς μας αρέσουν οι παραδόσεις, όταν το μυαλό μας θέλει να ξεκουραστεί και ρομαντζάρει το βλέμμα μας σε νοσταλγικές αναζητήσεις στα βάθη του γαλάζιου πελάγου, που αντικρίζει όποιος πάει στον δικό μας …Κρασά. Κι αν δεν χτίστηκε ο ναός με κρασί, εμείς εκεί, εκτός από τη θεία μέθεξη της περιοχής, …μεθάμε με το αθάνατο ρομαντικό πνεύμα που μας θυμίζει η γύρω θάλασσα κι ο άγιος της.

 

Δυστυχώς, παρά το ρομαντισμό του κειμένου, η παραδοσιακή μας ανακατωσούρα στις χιλιάδες φωτογραφίες του αρχείου μας δεν επέτρεψε να βρούμε ένα ηλιοβασίλεμα στον Κρασά, που σίγουρα είχαμε κι έτσι το δανειστήκαμε! Παρά ταύτα, οι πολλές μας επισκέψεις στο χώρο μάς δίνουν την ευκαιρία να δείξουμε σε όλους πόσες ωραίες γωνιές έχει αυτός ο τόπος.

Προς το παρόν γνωρίστε ένα μέρος στο οποίο δεν έχουν πάει ακόμα πολλοί Τσιριγώτες και περάστε από κει να απολαύσετε κάποιο ηλιοβασίλεμα που δεν σας προσφέραμε εδώ. Θα μας θυμηθείτε και θα μακαρίσετε τη μνήμη του κτήτορα του ναού, άσχετα αν …έτσουξε τη λάσπη με το πολύτιμο κρασί του για να κάνει σπονδή στον άγιο που τον έσωσε ή, απλά, κάποιος μεταγενέστερος έβγαλε την ιστορία και για τον δικό μας Κρασά. Εμάς πάντα θα μας αρέσει…

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

three × five =